De Gouden weken van Faja.

De Gouden weken van Faja

We zijn nu zo’n 5 weken bezig in het nieuwe schooljaar. We hebben er nieuwe zesde groepers bijgekregen. En de kinderen die vorig jaar al in deze klas zaten zijn allemaal een jaargroep opgeschoven. Wij zitten middenin de Gouden Weken

De Gouden Weken

De weken waar de groepsvorming plaats vindt. Alles wat je nu neerzet op sociaal gebied, pluk je de rest van het jaar de vruchten van. Die Gouden weken komen in verschillende fases. Vijf om precies te zijn en een groep doorloopt die fases gedurende de eerste 6 weken van het schooljaar. Na die 6 weken zijn de normen en de waarden gesteld en heeft iedereen een rol binnen die groep. En iedereen is dan ook iedereen, ondergetekende dus inclusief.

Storming fase

Wij zitten op dit moment in fase 2. De storming fase, af en toe voelt het alsof ze met z’n allen op die spreekwoordelijke apenrots zitten en ik als opperaap af en toe mijn tanden moet laten zien. Ze zijn bezig met de verhoudingen in de groep, wie is nou die leider en wie is nu die volger.

Faja

Faja is zesde groeper en een dame die het kaas niet van haar brood laat eten, ook al is ze de jongste en net nieuw in de groep. Ik kende haar al voordat zij bij mij in de klas kwam. Vorig jaar zat Faja veelvuldig op de gang. Soms vrijwillig en soms niet vrijwillig. Ongewild kreeg ze dus al wel een stempeltje mee. Al geloof ik dat stempels van tijdelijke aard zijn. Faja is zelf erg druk bezig met zichzelf neer te zetten in de klas. Je ziet dat ze doet wat ze goed kan, van zichzelf laten horen. Zorgen dat ze niet over het hoofd gezien wordt, ze is niet bang. Voor niemand en de achtste groeper die naast haar zit krijgt dan ook regelmatig een kat van haar. Gelukkig raakt die achtste groeper daar niet van in de war en kijkt dan met een glimlach naar mij.

Die vrijdag geef ik les aan groep 8, terwijl groep 6 en 7 zelfstandig aan het werk zijn. Ik geniet om even de tijd te hebben om groep 8 het rekendoel van eerder die week nog eens uit te leggen, nadat ze bij mij hebben aangegeven het toch nog niet helemaal te snappen. We werken fijn samen aan de rekenregels en ik vergeet de tijd. Als het tijd is om te overblijven, staat mijn collega gekke bekken voor mijn raam te trekken en Faja die gestopt was met werken want het was tenslotte tijd, roept hard door de stille klas “Kijk juf!! Kijk meester Jan!”. En ik reageer daar op met een strenge blik en de opmerking “Faja, ik sta les te geven. Tijdens een lesje stoor je mij niet en we roepen sowieso niet door de klas”. Faja kijkt boos.

Bitch!

’s Middags na het buitenspelen steekt Faja haar vinger op “ Milou dringt voor in de rij en ik vind dat vervelend en ze noemt mij een bitch” Milou die al voor het tweede jaar bij mij in de klas zit en weet dat het nu geen zin heeft om dit te ontkennen kiest voor het enige juiste en antwoord “Ja juf, dat is allemaal waar. Ik ben gewoon ongeduldig! En ik wil gewoon sneller naar binnen en sneller naar buiten”. Ik probeer ze met elkaar in gesprek te brengen en zeg dan ook dat Faja en Milou wel van het zelfde laken en pak zijn. Waarop ik een mooie spiegel voorgehouden krijg en Jax wijst mij erop dat ik ook wel zo ben. En ik beaam dat. We lachen met elkaar, ook Faja lacht en Milou biedt haar excuses aan.  Het is goed om jezelf en elkaar te leren kennen.

Pijn in haar hart

We gaan aan het werk en Faja vraagt of ze mij mag helpen. Ik vraag haar of ze boos op mij was eerder die dag.  Ik zie dat ze twijfelt en  ik spoor haar aan dat dat gewoon mag en dat ze dat ook tegen mij mag zeggen. Dan vertelt ze dat als iemand zo tegen haar praat dat haar hart dan pijn doet en dat vindt zij niet fijn.

Mijn hart smelt en ik zeg dat het nooit mijn bedoeling is geweest haar hart pijn te laten doen en dat het mij spijt. En dat wanneer ik weer haar hart pijn doe, zij mij dat moet zeggen. Al zal ik voor altijd mijn best doen niet haar hart pijn toe doen. Faja, een kind met een gouden randje.

Wil je meer weten over hoe ik met jouw kind ga werken? Neem contact op.