Het moment dat ik besloot “Ik word kindercoach!”

Het moment dat ik dacht "Ik wil kindercoach worden".

Eigenlijk was dat helemaal niet een “aha moment”, voor mij is het meer iets dat voelde als een natuurlijk verloop. Iets waar ik een hele lange aanloop naar toe heb gehad. En ik nu pas ben waar ik heel blij van word en waar ik op mijn best ben.

Heel lang geleden was er een vriend die tegen mij zei: “Jij hebt nooit echt iets waar je voor gaat, het komt op je pad en je bent er goed in en dat is dan wat je gaat doen”. Heel lang, echt heel lang heb ik deze opmerking gelaten voor wat het was. Zette ‘m weg als “wat weet hij nou van mijn leven”. Maar jaren later wist ik dat hij eigenlijk een bijzonder scherpe observatie had gemaakt.

Keuze om les te geven.

Het feit dat ik destijds als jong meisje voor de Pabo koos, was ook niet vanuit een passie om les te gaan geven. Ik wilde psychologie gaan studeren. Maar de propedeuse kwam niet in een jaar. En eigenlijk vond ik het lesgeven best leuk, ik kon het in ieder geval goed. En dat laatste was nieuw voor mij. Gedurende mijn werkend leven ben ik altijd zoekende gebleven, ik hield van de kinderen, maar ergens was er iets dat bleef knagen. Ik heb pedagogiek gestudeerd in de avond uren, ging de meer commerciële kan op in de kinderopvang. Deed daar in mijn functie als manager een coaching cursus. Ik vond dat echt heel leuk, maar daar bleef het bij.

Waar word ik nou blij van?

Toen ik eind 2016 terug kwam van mijn buitenlandse avontuur in Luxemburg. Ben ik voor het eerst gaan nadenken “waar word je nou blij van, Stephanie?” En toen kwam ik toch weer terug bij die kinderen, echt direct met de kinderen werken. Interactie met de kinderen, ze leren de dingen zelf te doen. Dus ik ging terug voor de klas.

Er was veel veranderd in het onderwijs en op onze school was er ook een gedragsdeskundige/kindercoach. Zij zei eens terloops tegen mij “jij moet gewoon gaan doen wat ik doe!”. En daar was het zaadje geplant en toen ik de kans kreeg om een opleiding voor kindercoach te gaan doen. Heb ik die kans gegrepen!

Ik word kindercoach!

Dat was zeker wel geweldig of niet? Om heel eerlijk te zijn, dat was heel confronterend! Want het feit blijft dat als jij de issues in jouw leven niet een plek hebt gegeven, dan kan jij kinderen niet goed helpen. Dus ik liep keihard tegen mijzelf aan. En BGL gaf mij de tijd om de dingen voor mijzelf een plek te geven. Toen dat steeds meer vorm en rust kreeg voor mijzelf heb ik de opleiding weer opgepakt en ja, toen was het echt heel leuk. En toen wist ik en koos ik met mijn hele hart “Ik word kindercoach”!